Ég held bara að ég sé fluttur á
http://gunnargeir.blogspot.com

BBC vefurinn er magnaður, bbc.co.uk. Þar má læra tungumál ókeypis, lesa fréttir og fræðast um allt mögulegt í mörgum mismunandi miðlunar formum. Þar má líka finna hvers kyns tónlist sem manni dettur í hug. BBC í samanburði við t.d. yahoo music er sá að BBC býr til þætti óháð þriðja aðila (plötuútgefanda, auglýsenda) og því geta þeir vandað til verksins sjálfstætt, yahoo setur tónlist ríks tónlistarfólks á vefinn sinn.

Munurinn á því að hlusta á BBC og að hlusta á eigin tónlist á t.d. ipoddara er sá að atvinnumaður vinnur við það að finna góða tónlist úr mikið stærra safni og í mörgum þáttum má búast við því að hann finni eitthvað sem ekki heyrist svo oft.

Ég prufa oft jazz tónlist þar en fann núna frábæran þátt, Andy Kreshaw, með blöndu af world music, rock, country and blues. Frábært efni.

http://www.bbc.co.uk/radio/aod/networks/radio3/aod.shtml?radio3/andykershaw

Meiri blues, soul og reggie:

http://www.bbc.co.uk/radio/aod/genres/blues/channel.shtml

Hlustaði líka á þátt um Ísland, þeir eru nokkrir eins og sjálfsagt á við um hvaða land sem er í heiminum. Leitin Iceland gefur upp margar krækjur:

http://www.bbc.co.uk/radio4/science/closedworlds.shtml

Til þess að ég geti sett myndir á vefinn minn þarf ég nýan beini, sem er kominn heim núna. Jibbíkóla.

Ég hef verið að reyna að koma myndum á netið undanfarið en ekki orðið ágengt. Annars hef ég ekki verið í miklu stuði til að skrifa hérna undanfarið. Mögulega verð ég í meira stuði til að skrifa í janúar á næsta ári þegar ég fer að ferðast í kringum suð-austur Asíu. Svo er bara að vona ég ég komist til botns í þessu myndaveseni. Kv. Gunnar Geir

Sæl veriði öll sömul.

Nú fer óðum að styttast í að ég komi heim, en þangað til er í mörg horn að líta.
Ritgerðin mín hefur það gott, ég skila henni líklega sama dag og ég fer héðan, föstudaginn 15. september. Á Íslandi tekur við aðeins meiri ró, en ég þarf þó að undibúa mig fyrir kennsluna sem hefst þann 18. september.

Áður en ég fer burt héðan er hitt og þetta sem mig langar að prufa. Í gær át ég t.d. fyrstu "Sunday roast" máltíðina mína, roast beef, kartöflur og grænmeti í brúnni sósu....mmm. Núna rétt í þessu kláraði ég British Cumberland Pie, sem var nú kanski ekki svo breskt nema út af því að þetta var örbylgjuréttur

Á sunnudaginn langar mig að fara með afríska félaga mínum í þeldökka dans messu (þið vitið, þessar svaka samkomur þar sem kórinn leiðir fólkið áfram í hamlausu stuði), ég er örugglega að gera mér of miklar vonir samt....

Á morgun fer ég svo í bbq hjá Ozgur og eiginkonu ásamt Lise hinni frönsku og mögulega Damien vini Ozgur.

Á miðvikudaginn hef ég skráð mig í Femlab workshop í Manchester ( sjá þverskurð af þvagblöðru þegar maður hóstar) þrátt fyrir að eiga þá aðeins tvo daga til stefnu. Ég er svo heppinn að fá þetta allt ókeypis og lestina líka.

Líklega hitti ég fámennan en góðmennan hóp í stuttan tíma á þriðjudaginn til að kveðja þá sem ég hef tengst hvað mest hérna úti.

Hlakka til að sjá ykkur.

Gunnar Geir

Finally. The pictures from Greece are in their place. I've opened up a new web space that have boring ads and limited band width each day (which could mean two things: either only so and so much can be downloaded each day or there is limit to the amount that I can upload each day, hopefully the first one). Since my pictures take up slightly more than 10MB there is a possibility that the pictures can only viewed 3-4 times a day. If the web space is too annoying, I'll look for something else.

Grikkland (Greece)

Hér er að neðan eru tónlistarmyndbönd frá Kenýa, Tanzaníu og Úganda. Með því að smella á krækjurnar til hægri má sjá fleiri myndbönd. Mig grunar að það fyrsta sé frá órólegum svæðum þessara landa.

Myndbönd

Tvö vídjó eru í miklu uppáhaldi hjá mér þessa dagana.

Það fyrra er tónlistarmyndband grallaranna í Sigurrós sem fjallar um erfiðleika samkynhneigðs stráks í bernsku. Einhversstaðar las ég að þetta vídjó væri umdeilt, en ég skil ekki hvað er hægt að deila um í því. Ég vökna yfirleitt um augun þegar ég horfi á það.

Viðrar vel til loftárása

 

Hitt vídjóið er viðtal sky news fréttakonu við George Galloway, en hann er skoskur, umdeildur þingmaður. Ég er sammála öllu því sem hann segir í viðtalinu. Takk Guðrún Ásta fyrir að hafa bent mér á þetta. Sjá  skoðanakönnun.

Fréttaviðtal

Ellúellú.

Kom heim til Liverpool á fimmtudaginn en hef lítið unnið með myndirnar frá Grikklandi vegna þess að ég er að missa vefsvæðið hjá Háskóla Íslands og þar með allar myndirnar á síðunni (veit einhver um traust ókeypis/ódýrt vefsvæði???).

Jack hefur verið duglegri en ég, hér má finna myndirnar sem hann tók í Grikklandi.

Pictures from Wales.

Farinn til Grikklands. Kem aftur 3. ágúst, bless eskurnar.

 

 

 

 

Á alvarlegum nótum. Ég er nokkuð alvarlegur gaur, þannig er nú bara það.

 

Ég man vel eftir því þegar ég var um 11 ára gamall drengur og var í iðjuleysi mínu á skólalóðinni eftir að skóla lauk. Stakur bekkur af um 8 ára börnum stóð í biðröð og biðu eftir að kennari þeirra kæmi og leiddi þau inn. Ég í stríðni minni bjó til stóran snjóbolta, faldi mig bakvið leiktæki og kastaði honum langt upp í loft í áttina að bekknum og heyrði skömmu seinna undarlegt öskur.

Ég þurfti ekki að bíða lengi eftir því að Sigga “gangó” (gangavörður) fann mig og reif í hnakkadrambið á mér og dró mig inn á kennarastofu, mér til mikillar niðurlægingar.

Í ljós kom að snjóboltinn hafði flogið í andlitið á kennaranum, á meðan ég var dreginn til kennslustjórans endurtók ég í hræðslu minni ömurlega afsökun: “Ég ætlaði ekki að kasta í kennarann!”.

Ég rifja þessa hræðulegu stund í lífi mínu upp reglulega og sé enn eftir þessu. Hvílík heimska að henda fyrirbæri upp í loft í áttina að hóp af fólki í veikri von um að ná einhverju fram án þess að geta á nokkurn hátt séð fyrir hvar það lendir.

 

Fullorðnir menn, flestir fulltrúar vestrænna ríkja,  samþykkja aðferðir - við vissar aðstæður - sem fela í sér svipaða hendingu og þá sem ég lýsti hér að ofan.

 

Hvað er sprengja?

Sprengja er nafn fyrir ílát sem inniheldur oftast óstöðugt efnasamband. Þegar efnasambandið verður óstöðugt þenst efnið út á mjög skömmum tíma og veldur þannig miklum þrýstingsbreytingum og hita, þá er talað um sprengingu.

Sprengjur eru hannaðar til að valda sem mestri eyðileggingu á þeim stað og tíma sem þær springa. Lang oftast er ekki vitað fyrirfram hvaða eyðileggingu sprengja hefur í för með sér þegar hún springur, meðal annars vegna þess að sprengjum er oft annað hvort hent út úr flugvélum í mikilli hæð, skotið úr þar til gerðum byssum sem senda þær langar leiðir eða þær skildar eftir í reiðileysi áður en þær springa þegar einhver eða eitthvað setur þær í gang. Það er þó alltaf ljóst að sprengja mun framkalla einhverja eyðileggingu þegar hún springur, til þess eru þær hannaðar.

 

Frá því 16. október 1912, þegar að búlgarskar flugvélar vörpuðu tveimur sprengjum á Edirne, Grikklandi, hefur óteljandi sprengjum ringt yfir borgir og önnur skotmörk. Út af þeirri hendingu sem “sprengjuvörpun” er og þeim eyðileggingarmætti sem sprengjur búa yfir, hefur ekki verið komist hjá mannfalli við þessa iðkun.

 

 

Í þessu ljósi er mér óskilgjanlegt miðað við ofangreint afhverju samþykki hæst ráðandi fulltrúa heimsins um blátt bann gegn þeim liggi ekki fyrir og hví sprengjuherferðir á borgir séu í dag svo eðlilegur hluti af átökum.

 

Ég lærði af biturri reynslu að henda ekki hlutum í áttina að fólki sem kunna að skaða þá, ég var svo heppinn að geta horft í andlitið á þeirri saklausu manneskju sem ég henti í eftir heimskupörin.

 

Hver hefur annars siðferðiskennd eða heimsku til að hugsa ekki lengra og toga í gikkinn, opna hleranna, grafa sprengjuna eða vinna í sprengjuverksmiðju? Slatti af fólki.

 

Vídjó

Lítið að gerast í myndatökum þessa dagana, en á laugardaginn fer ég í Snowdowniu þjóðgarðinn í Wales og gisti þar eina nótt. Þriðjudaginn í næstu viku fer ég svo til Grikklands í viku. Um helgina keypti ég mér minn fyrsta þrífót, hann lítur út eins og vélmenni:

Verð að agnúast yfir þessum stanzlausu fréttum af Íslendingum í Beirút. Hvar eru fréttirnar af blessuðu fólkinu sem þjáist? Maður sér bara teljara (svo og svo margir eru látnir) á meðan maður les um hvar Íslendingarnir gista (sbr. Finnarnir hýsa Íslendingana)?? Hvernig væri að sýna smá tilburði með að setja sig inn í þjóðarsál fólksins á svæðinu í stað þess að tala um það sem tölur á blaði?
Fréttaflutningur hér er allt öðruvísi, menn hafa auðvitað efni á að senda fréttaritara til Líbanon og til annarra landa en viðtöl þeirra við hinn almenna borgara mynda megin part frétta hér. Það ætti ekki að vera erfitt að þýða eitthvað af slíku efni?  Koma nú moggi.is smá "Research".

Um þetta leiti að viku liðinni verð ég á leið minni til Grikklands, en þess má geta að í London er nú hlýrra en í Grikklandi (ekki af því að í Grikklandi er kalt). Í gær fékk ég princessu passann minn sem gefur mér afslátt í rútuferðum í Bretlandi, ég neyðist til að fara til London og fljúga þaðan ásamt Matt og Jack. Manos fór á sunnudaginn.

Btw. Setti inn skoðanakönnun fyrir Jet Lagg fugla

P.S. Um helgina tjalda ég í norður Wales, líklega Snowdownia þjóðgarðinum.

Jet lag er ónáttúrulegt fyrirbæri sem ég hef aldrei upplifað - að ég held. Ekki þjáðist steinaldarmaðurinn af Jet laggi þegar hann að færði sig yfir í næsta dal. Hins vegar er ég forvitinn að vita hvort fuglar geti þjáðst af Jet laggi?

Ræðið.

Welcome to the Wirral.
Pictures